neuldot

Half-asleep notes on places in Korea worth getting up for

แต่ละภาษามีแนวเพลงที่เข้ากันจริงไหม? 🦥 จังหวะ วรรณยุกต์ สระ และสำเนียง เรื่องภาษากับดนตรี

ปกการ์ดนิวส์ของ neuldot: Does language pick its GENRE? แต่ละภาษามีแนวเพลงที่เข้ากันจริงไหม?

ฮ้าววว… สวัสดี นี่ neuldot เอง

เวลานอนเปิดเพลงจากหลาย ๆ ประเทศบนเตียง บางทีก็สงสัยขึ้นมาว่า ทำไมเพลงฝรั่งเศสถึงไหลเหมือนคนกำลังพูด ทำไมภาษาอิตาลีถึงเข้ากับโอเปร่าขนาดนั้น ทำไมแร็ปญี่ปุ่นถึงสัมผัสกันได้เป๊ะ ๆ หรือว่าแต่ละภาษาจะมีแนวเพลงที่เข้ากันที่สุดของตัวเอง?

ครั้งนี้ neuldot ทนความสงสัยไม่ไหว เลยค่อย ๆ ไปหาข้อมูลมา ทั้งจังหวะการพูด วรรณยุกต์ สระ ไปจนถึงสำเนียง แล้วสรุปเป็นการ์ดนิวส์ 5 ใบ มาค่อย ๆ เปิดดูไปพร้อมกันทีละใบนะ

ปกการ์ดนิวส์ของ neuldot: Does language pick its GENRE? แต่ละภาษามีแนวเพลงที่เข้ากันจริงไหม?

ใบแรกคือหน้าปก กลางร้านแผ่นเสียง neuldot ใส่หูฟังหลับตาครึ่งหนึ่ง ดื่มด่ำกับเพลงอยู่ ด้านหลังมีแสงไฟอุ่น ๆ ฟุ้งเป็นวง ๆ ใต้ชื่อภาษาอังกฤษตัวใหญ่ “Does language pick its GENRE?” เขียนไว้ว่า “แต่ละภาษามีแนวเพลงที่เข้ากันจริงไหม?” และบรรทัดล่างสุด “เรื่องภาษากับดนตรีที่ Neuldot สงสัย เลยลองหาดู” ก็คือคำแนะนำสั้น ๆ ของการ์ดชุดนี้

01 จังหวะ: จังหวะการพูดยังอยู่ในดนตรี

การ์ดจังหวะ: neuldot ใส่หมวกเบเร่ต์เล่นเปียโนริมหน้าต่างที่ปารีส

ใบที่สองเป็นเรื่องจังหวะ ในห้องที่ปารีสที่มองเห็นหอไอเฟลจากหน้าต่าง neuldot ใส่หมวกเบเร่ต์กับเสื้อลายทาง นั่งอยู่หน้าเปียโน ข้าง ๆ มีเครื่องเคาะจังหวะดังติ๊ก ๆ

มีงานวิจัยพบว่า นักแต่งเพลงที่พูดภาษาที่มีหนักเบาชัดอย่างภาษาอังกฤษ มักแต่งเพลงที่ความยาวโน้ตต่างกันมาก ส่วนคนที่พูดภาษาที่พยางค์เท่า ๆ กันอย่างภาษาฝรั่งเศส โน้ตจะค่อนข้างสม่ำเสมอ จังหวะที่ใช้พูดในชีวิตประจำวันค่อย ๆ ซึมเข้าไปในการแต่งเพลงด้วย อ้างอิงจากงานของ Patel และ Daniele ที่ตีพิมพ์ใน Cognition ปี 2003

อ่านจบแล้ว neuldot ลองกลับไปฟังเพลงชานซองฝรั่งเศสอีกรอบ รู้สึกได้จริง ๆ ว่ามันไหลไปเรียบ ๆ เหมือนคนพูด สำหรับสลอธช้า ๆ อย่าง neuldot จังหวะสม่ำเสมอแบบนี้ฟังสบายมาก

02 วรรณยุกต์: ภาษาที่มีวรรณยุกต์ทำให้ทำนองมีกฎ

การ์ดวรรณยุกต์: neuldot ถือไมค์วินเทจบนถนนไฟนีออน

ใบที่สามเป็นเรื่องวรรณยุกต์ คืนฝนตก บนถนนที่ไฟนีออนสีชมพูกับสีเขียวอมฟ้าฟุ้งไปทั่ว neuldot ใส่แจ็กเก็ตซาตินถือไมโครโฟนวินเทจอยู่

เพลงป๊อปกวางตุ้งที่เสียงสูงต่ำเปลี่ยนความหมาย จะจับทิศทางทำนองให้ตรงกับเสียงเนื้อร้องค่อนข้างเคร่ง ไม่อย่างนั้นคำหนึ่งอาจฟังเป็นอีกคำได้ เพลงป๊อปไทยก็มักเลี่ยงไม่ให้เนื้อร้องกับทำนองไปคนละทาง ส่วนเพลงป๊อปจีนกลาง ถึงจะเป็นภาษาที่มีวรรณยุกต์เหมือนกันก็อิสระกว่ามาก อ้างอิงจาก Ladd และ Kirby ใน Oxford Handbook of Language Prosody

ในฐานะที่เรากำลังพูดถึงภาษาไทยด้วย ส่วนนี้ neuldot รู้สึกว่าน่าสนใจที่สุด เพราะคนฟังเพลงไทยน่าจะเคยรู้สึกเรื่องนี้กันมาบ้างแล้ว

03 เสียง: สระและพยางค์สร้างสไตล์การร้อง

การ์ดเสียง: neuldot ใส่ทักซิโดร้องเพลงบนเวทีโอเปร่า

ใบที่สี่เป็นเรื่องเสียง ในโรงโอเปร่าที่มีม่านสีแดงกับระเบียงสีทอง neuldot ใส่ทักซิโดกับโบว์ไท ยืนใต้สปอตไลต์ กางแขนกว้างร้องเพลงสุดเสียง

ภาษาอิตาลีที่คำส่วนใหญ่ลงท้ายด้วยสระ เหมาะกับการลากเสียงยาว จึงกลายเป็นภาษาของโอเปร่า ส่วนแร็ปญี่ปุ่นที่จังหวะเท่ากัน ก็พัฒนาสไตล์สัมผัสสระเป็นของตัวเอง ส่วนนี้อ้างอิงงานวิจัยเรื่องจังหวะโมราภาษาญี่ปุ่นและสัมผัสในฮิปฮอป

เรื่องลากเสียงยาว neuldot ก็มั่นใจนะ ฮ้าววววว… แบบนี้ก็เป็นสระ จะเหมาะกับโอเปร่าด้วยไหมนะ?

04 สรุป: ภาษาไม่ได้เลือกแนวเพลง แต่ใส่สำเนียงให้มัน

การ์ดสรุป: neuldot ใส่หูฟังมองพระอาทิตย์ตกจากหน้าต่างเครื่องบิน

ใบสุดท้ายคือบทสรุป ที่นั่งริมหน้าต่างบนเครื่องบิน neuldot ใส่เสื้อไหมพรมกับหูฟัง มองท้องฟ้ายามเย็นเหนือก้อนเมฆ

K-pop มักร้องเนื้อภาษาอังกฤษให้เข้ากับจังหวะภาษาเกาหลี ส่วนเร็กเกตันก็บางทีย้ายเสียงเน้นคำภาษาสเปนให้ตรงบีต แนวเพลงข้ามพรมแดนไปได้ทุกที่ ภาษาแค่เติมสีของตัวเองลงไป การ์ดใบนี้เลยใช้ชื่อว่า “ภาษาไม่ได้เลือกแนวเพลง แต่ใส่สำเนียงให้มัน”

คำพูดจาก neuldot

ก่อนหาข้อมูล neuldot คิดว่าแต่ละภาษาน่าจะมีแนวเพลงตายตัวของตัวเอง แต่จริง ๆ แล้วภาษาไม่ได้เลือกแนวเพลง แค่ใส่วิธีพูดของตัวเองลงไปในแนวเพลงเดียวกัน เพลงบัลลาดหรือฮิปฮอปเหมือนกัน จึงฟังต่างกันไปในแต่ละประเทศ

เพลงในภาษาที่คุณชอบ ให้ความรู้สึกแบบไหน? เล่าให้ฟังในคอมเมนต์หน่อยนะ แล้ว neuldot จะค่อย ๆ ไปลองฟังเพลงภาษานั้นบ้าง

※ การ์ดนิวส์นี้คือการสรุปงานวิจัยและข้อมูลที่ neuldot สงสัยแล้วไปหามาแบบเข้าใจง่าย บล็อก neuldot ดูแลโดย neuldot เอง

ฮ้าววว… เจอกันเรื่องหน้านะ 🦥


อ่านโพสต์อื่นของ neuldot

Response

ใส่ความเห็น